zaterdag 15 april 2017

Winst- en verliesrekening


Het is niet dat natuur de laatste jaren alleen maar verlies draait en er geen positieve ontwikkelingen zijn. Dat is het probleem niet. Maar houd er geen boekhouding van bij en erken wat er gebeurt. Lang denk je dat je de enige bent die er last van heeft, dat bleek niet het geval. Ik zou hier kunnen schrijven over “landschapspijn”; recent is dat door anderen al veel gedaan en erkent wat ik al lang voel en zie gebeuren, zeker ook hier in polder Blokhoven. Ik zal het concreet maken. Een bevriende weidevogelaar schreef me een berichtje naar aanleiding van mijn ervaring hieronder: “Wat een leegte toch in de polder Sjerp. Ik heb pas nog het klompen-pad gelopen en toen viel mij dat ook al op. Pas bij het Amsterdam-Rijnkanaal de eerste Grutto's (van de Hoon) te horen”. Voor mijn vijftiende seizoen liep ik gisteren het land op van het bedrijf waar ik heel veel mooie uren heb gestoken in bescherming van weidevogels. Behalve drie Zwarte kraaien en 60 Nijlganzen trof ik er géén vogels. Drie jaar gelden nog 8 paartjes Kieviten (op gras!!), 3 Grutto’s wat Tureluurs en soms een paar mooie Gele kwikken (Neem nog eens een kijkje bij de blogs die ik er hier eerder over schreef). Vorig jaar legsels van Grutto (1) en Tureluur (2) die allen overstuur gingen. Ik ga daar niemand de schuld van geven, de oorzaken zijn bekend. Maar probeer er maar eens mee te dealen als daarbuiten je hart en ziel ligt, dat vergt nogal wat levenskunst.

150417 polder Blokhoven: Bergeenden op fortificaties van het Werk a.d. Groene weg.

En echt, ook goeie ontwikkelingen beleef ik volop: ‘k Heb de neiging nogal eens van de fiets te stappen om een Buizerd wat beter te bekijken, zo gewoon waren ze eerder niet. En ik veer op bij het Havik-alarm van Zwarte kraaien, die imposante jager was lang erg zeldzaam in Nederland. Een polder vol van de winterganzen; je mag me er beslist voor wakker maken. En neem nou al die Bergeenden die we vandaag tegenkomen, hier op het Werk aan de Groene Weg, bij ons vaste rondje wintervogels tellen. Die had je vroeger niet. En natuurlijk valt het me op dat er deze lente veel Zwartkopjes zingen en geniet daar erg van. Maar het een compenseert het ander niet. Deze natuurervaringen passen niet in de spreadsheet van een jaarrekening waarbij je het verlies tegen de winst weg kan laten vallen en “onder de streep” gaat kijken wat je overhoudt.
221016 Zwartkop in onze achtertuin
 

  Alle teksten en foto's ©Sjerp M. Weima 2016

zaterdag 5 november 2016

Gehekkeld


In de Hollandse polder valt over veel te praten. Je kunt er soms zaken doen die beter waren gelaten of er zaken laten die beter waren gedaan, zonder dat het gezag ingrijpt. Er is echter één taak waarin je maar beter niet in gebrek kunt blijven. Als grondeigenaar moet je zeker je sloten hebben geschoond voor 1 november. En dus werd er de afgelopen weken dagelijks gehekkeld en gebaggerd. Het slootvuil ging de wal op om opgediepte waterwezens de kans te geven om terug te kruipen de modder in. Vandaag wordt het spul opgehaald en met een mestverspreider over het land uitgereden.
 
polder Blokhoven Tetwijksepad: "Hekkelende" Blauwe reigers..

Daar komt een hoop ‘volk” op af: Zestien Blauwe reigers en een Grote Zilverreiger zijn er als eerst bij wanneer het spul op de wagen wordt geladen. Als ik een tijdje heb staan fotograferen komen er ineens vijf Ooievaars uit de lucht vallen. Waar die zo snel vandaan komen en hoe ze dit buitenkansje hebben ontdekt is me een raadsel, maar het levert wel een mooi polder-tafereel op.
.. en een Ooievaar die ook iets van zijn gading zoekt.

Wandelaars blokkeren het Tetwijksepad voor fietsers; “file” in  polder Blokhoven! Als de mestverspreider z’n aftakas laat gieren komt alles weer in beweging.
In paniek er weer vandoor.
 
Alle teksten en foto's ©Sjerp M. Weima 2016


donderdag 3 november 2016

Barstensvol Kramsvogels


031116 Everdingen-uiterwaard; Kramsvogels in Meidoornstruik

Je stapt naar buiten en een eerste groep trekt over. Bij de Schalkwijkse brug nog een keer zo’n koppeltje en dan zitten er aan het Overeind een paar in de top van een Linde te “tjakkeren”, als ik daar een groepje ganzen wat beter bekijk. En wanneer ik door ben gefietst naar de overkant van de Lek tot voorbij Fort Everdingen, juist: daar waar de uiterwaard dooraderd is met meidoorn-singels, is het meer dan duidelijk: Het bárst van de Kramsvogels.
031116 Everdingen; Kramsvogel verschalkt bes van Meidoorn,..
........... als een Koperwiek.
Ik verbaas me er over dat er nu al zoveel, zo vroeg, naar hier komen terwijl in andere jaren we ze pas in januari in dergelijke aantallen op het valfruit in de boomgaarden zien verschijnen. Wat zet hun beweging in gang of weerhoudt ze daarvan? Is het de beschikbaarheid van voedsel? Worden er in sommige jaren veel meer jongen geboren dan in andere? Is er langdurig oostenwind nodig om hen onze kant op te drijven? Of moet dat allemaal bij elkaar komen om te zien wat ik hier nu zie? Heel intrigerend, maar eigenlijk doet dat er niet toe. Je voelt de verwachtingsvolle beweging die in de lucht zit en ziet de massaliteit daarvan in de honderden vogels die zich tegoed doen aan de donkerrode bessen van de Meidoorns.
Alle teksten en foto's ©Sjerp M. Weima 2016